polish english
Logowanie | Rejestracja | Sklep | Koszyk (wartość: 0,00 zł)

Uprawy ekologiczne / nawozy dopuszczalne

Pewnie często zastanawiałeś się czym różnią się uprawy ekologiczne od konwencjonalnych? Czas obalić mity i przedstawić fakty...
Kryteria rolnictwa ekologicznego to nie tylko wymogi dotyczące uprawy roślin. System obejmuje także przetwórstwo surowców eko-rolniczych oraz zasady znakowania produktów. Wdrożenie kryteriów podlega kontroli i jest warunkiem uzyskania certyfikatu.

 

Oto lista dopuszczonych nawozów  i środków ochrony roślin w rolnictwie ekologicznym.

KRYTERIA EKOLOGICZNEJ UPRAWY ROLNEJ
Jednym z głównych kryteriów ekologicznej produkcji rolnej jest nawożenie.
Podstawą nawożenia jest próchnica (humus) uzyskiwana w procesie kompostowania obornika i/lub innych materiałów organicznych pochodzenia roślinnego i zwierzęcego (obornik, jeśli nie przekompostowany - musi być wstępnie rozłożony).
Nawozy organiczne powinny być wytworzone w gospodarstwie lub pochodzić z innych gospodarstw ekologicznych. Dozwolony jest ograniczony zakup nawozów organicznych z niezbyt intensywnych gospodarstw konwencjonalnych, przy czym powinny one zostać przekompostowane w gospodarstwie ekologicznym.
W bilansie nawozowym bardzo ważną rolę odgrywają rośliny motylkowate, wzbogacające glebę w azot.
Rolnictwo ekologiczne wykorzystuje także nawozy mineralne, ale wyłącznie pochodzenia naturalnego, nieprzetworzone metodami przemysłowymi. Dozwolone nawozy mineralne stosuje się uzupełniająco wtedy, gdy w glebie stwierdzono ich trwały niedobór.
Nasiona powinny pochodzić z reprodukcji w rolnictwie ekologicznym. Jeśli są niedostępne na rynku, konieczne jest wnioskowanie o urzędową zgodę na zastosowanie materiału konwencjonalnego, nie zaprawianego chemicznie.
Odchwaszczanie wykonuje się mechanicznie, przy użyciu bron, obsypników, pielników, a w ogrodnictwie - także narzędzi ręcznych. Podstawowym instrumentem ograniczania zachwaszczenia jest właściwie zaplanowany płodozmian.
Jeśli mimo działań profilaktycznych (tworzenie równowagi biologicznej) wystąpi nasilenie chorób czy szkodników, dozwolone są działania interwencyjne, ograniczone do środków fizycznych i biologicznych. Dopuszcza się stosowanie preparatów wirusowych i bakteryjnych, pułapek, substancji feromonowych, wyciągów roślinnych i innych środków naturalnych. Niedozwolone jest stosowanie syntetycznych regulatorów wzrostu ani zaprawianie nasion i materiału sadzeniowego środkami syntetycznymi.


PRZETWARZANIE PRODUKTÓW ROLNICTWA EKOLOGICZNEGO
Przetwórstwo oraz dalsze etapy postępowania z eko-produktami mają na celu zachowanie, w jak największym stopniu, pierwotnej jakości ekologicznych płodów rolnych.
Dopuszczalne są tradycyjne metody mechaniczne, fizyczne, fermentacyjne oraz ograniczona liczba sprawdzonych od lat substancji dodatkowych.
W przetwórstwie nie mogą być stosowane syntetyczne dodatki i substancje wspomagające jak barwniki, emulgatory, stabilizatory, konserwanty, przeciwutleniacze, substancje powlekające i inne. Mikroorganizmy zmienione w drodze inżynierii genetycznej (GMO) ani ich produkty nie mogą być wykorzystywane w przetwórstwie eko-rolniczym. Napromienianie żywności jest zabronione.
Przechowywanie musi gwarantować odpowiednie warunki magazynowania towaru. Pomieszczenia składowe nie mogą być traktowane pestycydami; wykluczone są toksyczne materiały budowlane, farby, etc.
Transport produktów musi być odpowiedni do ich rodzaju, przy czym produkty muszą być transportowane w zamkniętych i oznakowanych opakowaniach. Transport surowców luzem może odbywać się wyłącznie między podmiotami objętymi systemem kontroli, pod warunkiem, że każdy z nich prowadzi ewidencję ładunków transportowych.
Wieloskładnikowe produkty przetworzone muszą zawierać co najmniej 95% składników eko-rolniczych, by dany środek spożywczy mógł być oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego.

KONTROLA PRODUKCJI / CERTYFIKACJA PRODUKTÓW
Pozytywne oddziaływanie ekologicznych metod produkcji na środowisko i na jakość żywności nie ujawnia się zewnętrznie w produktach. Po to by konsument mógł je bezbłędnie rozpoznać na rynku, konieczny jest jednoznaczny system ich identyfikacji. Specjalne oznakowanie nie jest potrzebne, gdy zakupu dokonuje się bezpośrednio u producenta, ale gdy produkty ekologiczne są wprowadzane do obrotu na anonimowy rynek - niezbędne jest poświadczenie zgodności z kryteriami poprzez system certyfikacji.
Certyfikacja musi być dokonywana przez stronę trzecią, co oznacza, że eko-producenci są kontrolowani przez niezależną, upoważnioną jednostkę kontrolną/certyfikującą.
Kontrola nie oznacza analizy produktu końcowego, lecz dotyczy sposobu produkcji. Przyjmuje się, że jeśli warunki środowiskowe nie budzą zastrzeżeń, to jakość płodów rolnych zależy od sposobu wytwarzania. Kontrola obejmuje właśnie sposób wytwarzania, określony w kryteriach rolnictwa ekologicznego, zapewniający naturalną jakość produktów.
Na program certyfikacji składają się standardy (kryteria), kontrola (sprawdzanie, czy są one przestrzegane), certyfikacja (poświadczanie przestrzegania kryteriów). Program certyfikacji dysponujący odpowiednim zapleczem (osobowość prawna, kadra fachowa, wyposażenie techniczne) działa według jawnych zasad, jest otwarty dla wszystkich zainteresowanych, niezależny od interesów którejkolwiek ze stron, gwarantuje poufność informacji (ochronę danych gospodarczych).
Certyfikowane gospodarstwa i przetwórnie mogą wprowadzać do obrotu produkty oznakowane jako ekologiczne i opatrywać je unijnym znakiem (logo) żywności ekologicznej, stanowiącym gwarancję takiego stwierdzenia. Dodatkowo można stosować także inne znaki, krajowe i prywatne, a także logo organizacji certyfikującej.
Gwarancją dotrzymania warunków umowy jest certyfikat - świadectwo wystawiane przez niezależną jednostkę certyfikującą - w interesie producentów, dla których stanowi przepustkę na rynek eko-produktów oraz konsumentów, dla których jest dowodem wiarygodności tych produktów.

 

Źródło: AgroBioTest.pl